Hanneke de Munck

HANNEKE DE MUNCK | Beeldhouwer

Hanneke (J.M.L.) de Munck, geboren 1951 te Rijswijk (ZH)
Ze woont sinds 1979 in Amsterdam. 
In 2001 is ze getrouwd met Sietse H. Bakker, grafisch beeldend kunstenaar.

Opleiding

  • 1976-1979 Koninklijke Academie in Den Haag bij Henri van Haaren en Frank Letterie.
  • 1979-1983 Rijksakademie Amsterdam bij Paul Gregoire, Theresia van der Pant en Eric Claus.
  • Vanaf 1983 werkt Hanneke de Munck als zelfstandig beeldhouwer in haar atelier te Amsterdam. 
  • 1992 - 2014 lid van het Amsterdams Beelhouwers Kollektief.
  • 1995 - heden docent in haar eigen atelier op de NDSM werf.
  • 2000 - heden lid van het Nederlands Portretschap.

Werkwijze
Hanneke de Munck is een veelzijdig beeldhouwster. In haar vormentaal blijft ze dicht bij de natuur. Het is een in wisselende mate vereenvoudigde, soms geabstraheerde figuratie.
Het gaat haar om een innerlijke en zintuigelijke werkelijkheid. Ze laat zich inspireren door muziek en poëzie.

Ze werkt met diverse materialen, zoals steen, klei, gips en was, brons en in allerlei soorten hout. In brons is de verwantschap met de klassieke beeldhouwtraditie het duidelijkst. In steen brengt ze haar vormen terug tot grote eenvoud.
Beweging is een element dat steeds terugkomt in  haar werk. 
Hanneke ervaart werken met hout als een verrassende wisselwerking, een levend materiaal.

In de verschillende materialen komen dezelfde thema’s terug, zoals dansers, engelen, vogels, het portret, het liefdespaar.
'Het Monument voor de Liefde' komt daar uit voort.
De moderne altaarstukken bestaan vooral uit hout. In deze serie is zij een samenwerking met kunstenaars uit andere disciplines aangegaan.

'Orpheus' is het laatste beeld van de serie 'Danser'.
Het laat tegelijkertijd verscheurdheid en harmonie zien. De structuur van het altijd nog figuratieve beeld is heel groot gehouden met grote blokken en open gaten. 
Hanneke de Munck wil de dialoog van materie en ruimte weergeven. Maar ook de verheerlijking van de schepping door Orpheus' gezangen, en het eeuwige verlangen van de mens naar de geliefde, in veel culturen het zinnebeeld van het verlangen naar eenwording.